De term patchwork betekent in zijn letterlijke vertaling ‘werken met lapjes’. Conceptueel helpt dit ons om deze textielkunst te begrijpen, die uitblinkt in het samenvoegen van verschillende soorten stoffen om zo een nieuw werk te creëren. Maar pas op voor vereenvoudiging en onderschatting: het is veel meer dan de meerkleurige lappendekens die misschien in je opkomen. Het is textielkunst. En kunst kent geen grenzen. Anders zou het geen kunst zijn.

Het Internationaal Patchworkfestival van Sitges, dat dit jaar plaatsvindt van 19 tot en met 22 maart, wordt georganiseerd door de Asociación Española de Patchwork. Maar jullie weten dat we graag de hoofdrolspelers bij naam noemen. In dit geval gaat de aandacht uit naar Inma Farrero, die aan het hoofd staat van het festival, en naar Belén Robles, de penningmeester van het evenement, die een eigen winkel heeft in Sitges. Beiden nemen afstand van het stereotype van het kleurrijke sprei en verbreden bovendien het profiel van de liefhebbers:
“Patchwork is geen bezigheid voor omaatjes, helemaal niet; als we aan een naald denken, stellen we ons vaak iets voor dat alleen oudere mensen doen. Daarom vinden we het zo fijn dat mensen naar het festival komen en de wonderen ontdekken die mannen en vrouwen van alle leeftijden met stoffen maken.”

Zowel Inma als Belén zijn het eens over de symbiose die tussen het festival en Sitges is ontstaan.

Inma legt het heel treffend uit: “Het is niet een festival dat in een plaats wordt gehouden; het is een plaats die een festival hééft.” Dit nuanceverschil onthult de sfeer die er ontstaat, “en de bewoners, de winkels, het klimaat, de promenade… iedereen doet mee.” Sterker nog, zo vertellen ze, veel professionals en bezoekers die elk jaar terugkomen “zeggen niet dat ze naar het Patchworkfestival van Sitges komen… ze zeggen dat ze naar Sitges komen.” De winkel van Belén is daarbij altijd een goede barometer, en zij erkent zelf dat “het er dit jaar heel goed uitziet; mensen hebben zin om er weer op uit te gaan en in groep naar het festival te komen, om te kijken, te kopen, te leren, door Sitges te wandelen…”

Zoals altijd wat praktische informatie. Het festival, met gratis toegang – met uitzondering van de tentoonstellingen – vindt plaats op de Passeig de la Ribera, met drie tenten waarin meer dan 100 exposanten worden ondergebracht. Een deelname die deze afspraak tot een internationale referentie maakt. Eén cijfer om die relevantie te onderstrepen: geen enkel Europees patchworkfestival heeft sinds 2019 meer dan 70 exposanten samengebracht. Zowel qua aantallen als qua verbondenheid met de stad die het ontvangt, is de andere grote referentie Houston.

En nog meer. Naast wandelen, kijken, vragen stellen en textielkunst kopen, kunnen bezoekers tentoonstellingen bekijken en deelnemen aan creatieve workshops, sommige voor beginners en van korte duur. De inschrijving hiervoor gebeurt ter plaatse. Voor de professionele cursussen moet men zich via de website van het festival inschrijven.

Jullie weten het: textielkunst en Sitges wachten op jullie. Jullie zijn altijd welkom in onze ‘hut’… ;)